Jaarverslag 2016-2017

logo-pcbo
Voorwoord

Ruimte

Dyscalcu..wat?

Dyslexie, oftewel woordblindheid. Iedereen kent wel iemand die het in meer of mindere mate heeft. Dat er ook zo iets bestaat met cijfers… is veel minder bekend. Toch is het er: dyscalculie. Dat betekent letterlijk ‘niet kunnen rekenen’. Anna en Daniel van PCBO De Regenboog weten er helaas alles van. Zij hebben al zo lang ze zich kunnen herinneren moeite met rekenen.

Wat is dyscalculie

Letterlijk betekent dyscalculie dus ‘niet kunnen rekenen’. Kinderen met een rekenstoornis hebben hardnekkige problemen met het aanleren en het vlot en nauwkeurig ophalen en toepassen van reken-en wiskundekennis. Rekenen gaat hen gewoon heel moeilijk af, terwijl kinderen als Anna en Daniel wel een normale of soms zelfs hogere intelligentie hebben.

Je kunt dyscalculie herkennen doordat een kind:

  • simpele procedures gebruikt en blijft gebruiken, zoals heel lang op de vingers tellen;
  • veel fouten maakt in een stapsgewijze aanpak;
  • problemen heeft met het bepalen van een volgende stap van een reken- of wiskundestrategie;
  • geen associaties kan maken met eerdere rekenoefeningen;
  • problemen heeft met de plaats van getallen;
  • vaak getallen omdraait.

De oorzaak

Over dyscalculie is nog steeds veel minder bekend dan over dyslexie. Wat de precieze oorzaak is, blijft dan ook nog onzeker. Het is een neurologisch probleem en lijkt in sommige gevallen erfelijk te zijn. Ook lijkt het korte termijn geheugen een rol te spelen. Ongeveer 10% van alle basisschool kinderen heeft problemen met rekenen. Met extra hulp leren de meesten prima rekenen. Maar ongeveer een half procent blijft hardnekkige problemen houden.

De diagnose

Hoe hun leerkrachten er achter kwamen dat zij moeite hebben met rekenen, dat weten Anna en Daniel niet meer precies. Anna kan zich nog wel herinneren dat ze voor de diagnose regelmatig op stap moest: “We gingen heel vaak naar een mevrouw die mij ging onderzoeken en vragen stelde. Ik moest heel veel testjes doen, een soort puzzeltjes en rekenvragen. Uiteindelijk zijn we er toen achter gekomen dat ik dyscalculie heb.” Daniel heeft geen stempel dyscalculie. In Nederland mogen alleen een arts, een gezondheidszorgpsycholoog of een orthopedagoog die opgenomen is in het BIG-register de diagnose dyscalculie stellen.

En dan?

Dyscalculie is niet te genezen, maar door heel veel te oefenen kunnen kinderen met dyscalculie of een andere rekenstoornis wel beter leren rekenen. “Met rekenen werk ik in een eigen werkboek en vorig jaar kreeg ik vaak extra uitleg.” vertelt Daniel. “En nu krijg ik dat ook nog. We gaan dan in het werkboek werken. Soms met mijn meester, soms met iemand anders, juf Sandra. Nu is er een andere mevrouw, maar daar heb ik nog niet mee gewerkt. We doen dan oefeningen uit het boek en soms neemt de juf extra dingen mee.” Anna vult aan: “Ik reken ook niet in een normaal boek, maar in een speciaal boek. Maar ik werk gewoon in de klas en juf vraagt dan vaak of ze nog iets extra kan uitleggen. En ik heb een klapper, met allemaal hulpjes die ik kan gebruiken met rekenen. Ik heb ook bijles van mevrouw Nathalie. Soms ga ik naar haar en soms komt ze bij mij thuis. Ze heeft vaak leuke spelletjes mee.”

Hoe het is om een rekenstoornis te hebben? Volgens Daniel en Anna is het eigenlijk heel gewoon. “Met mijn vriendinnen praat ik altijd over andere dingen’; verduidelijkt Anna. Ook bij Daniel is het geen gespreksonderwerp. “In het begin vond iedereen het wel gek, dan keken ze een beetje. Maar nu weten ze het en is het normaal.” Eigenlijk wordt rekenen ook heel voorzichtig een beetje leuker. Omdat ze voorzichtig aan ook een beetje beter worden. “Maar echt leuk is het nog steeds niet.” zegt Anna kordaat.

Bronnen:
wij-leren.nl
balansdigitaal.nl
opvoedadvies.nl
wikipedia.org